Elektronisch patiënten dossier

Zorgverleners in Nederland werken hard aan de realisatie van het elektronisch patiëntendossier.

Het landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD) maakt de uitwisseling van medische gegevens eenvoudiger. Zo draagt het EPD bij aan het voorkomen van fouten. Apothekers dragen met name bij aan het medicatiedossier; waar onder andere alle gegevens over het (historisch) gebruik van geneesmiddelen, bijwerkingen in zijn opgeslagen.

Fouten kunnen ontstaan door verkeerde informatieoverdracht of omdat zorgverleners niet op het gewenste moment bij de juiste gegevens kunnen. De impact hiervan is groot. Bijvoorbeeld met onnodige ziekenhuisopnames, met alle gevolgen van dien.

Virtueel dossier
Het EPD is een virtueel dossier. Dat wil zeggen dat gegevens uit verschillende zorginformatiesystemen gekoppeld worden. Bevoegde artsen kunnen de gegevens inzien om zo een goed beeld te krijgen van het medische verleden en medicijngebruik van een patiënt.
Het landelijk EPD wordt stap voor stap opgebouwd door verschillende regionale deeldossiers via landelijke infrastructuur met elkaar te verbinden. Deze deeldossiers worden ook wel hoofdstukken genoemd.

Belangrijke onderdelen van het EPD zijn:

1. Het identificeren van patiënten met het toekomstige burgerservicenummer (BSN)\
2. Het identificeren en authenticeren van zorgverleners met de Unieke Zorgverlener Identificatie (UZI)
3. Het veilig en betrouwbaar uitwisselen van informatie via het landelijk schapelpunt (LSP)
4. Het stapsgewijs en zorgvuldig invoeren van de eerste hoofdstukken van het EPD: het elektronisch medicatiedossier (EMD) en het waarneemdossier huisartsen (WDH). De invoering start in zogenaamde koploperregio’s. Deze regio’s zijn de eerste die het EMD en WDH implementeren. Amsterdam is een van deze koplopers. Hun ervaringen worden gebruikt bij de landelijke invoering.